31-01-04

GEWONNEN

Nee, het is niet wat je denkt, we hebben niet "DE" lotto gewonnen.
Maar we hebben wel gewonnen "MET" de lotto.


Eindelijk, zou ik zeggen, is het eerste "drietje" binnen en dit vanaf het ogenblik dat ik deze cijfertjes op mijn blogje zet, en ik moet eerlijk zeggen da's toch al een tijdje. Het is maar een drietje met een enkelvoudig formuliertje (dus 2.5 euro) maar....

Wie het kleine niet eert,
Is het grote niet weert.


Tot een volgende postingske...

20:33 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-01-04

WEEKEND

Het weekend is aangebroken en voor onze Stephen is het geen dag te vroeg. Zoals voor zovele andere studenten van hogeschool en Unief was het vandaag de laatste examendag en deze avond is hij met een vriend en vriendin vertrokken naar GENT om een filmpje mee te pikken in Kinepolis. Welke film wist hij nog niet, maar morgen geven we dr meer nieuws over.

Hier is de dag voorbijgevlogen : deze voormiddag de slaapkamertjes een goede beurt gegeven. Met al die miserie hier (zie de vorige geplaatste berichten) was dat een beetje in de vergeethoek geraakt en een stevige poetsbeurt (bovenop het oppervlakkige) was echt broodnodig.

Ondertussen hield de boezemvriendin van Katrijn, Patsy, mijn schatje een beetje gezelschap en werd over het werk een beetje gepraat. Een enorm toffe vriendin trouwens die samen met haar man ook steeds klaar staat voor ons. (regelmatig bezorgt ze ons een presentje als bvb zelfgemaakte soep, een zelfgebakken cake en vandaag een hele kom hele verse chocomousse (van eigen makelij : leeeekkkkkkeer

BEDANKT BESTE PATSY en PETER

Aan elke bezoeker een fijn weekend gewenst.

21:55 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

29-01-04

NIEUWS

Wereldschokkend nieuws is er niet echt te melden binnen onze moerhofkes-gemeenschap. Maar we moeten bekennen dat we dat ook niet echt verwacht hadden.

Met andere woorden bij Katrijn is de toestand onveranderd. Tot op heden heeft ook die tweede injectie niets veranderd aan de situatie en ik vraag me af waarom het nu nog wel zou veranderen tegen het weekend. Ik zie geen enkel element die dit zou kunnen staven op uitzondering van een mirakel misschien.... Maar mirakels zijn niet te krijgen op bestelling denk ik. De immobiliteit is compleet en we zullen daar nog een beperkte tijd (tot de operatie vermoedelijk) moeten mee leven mijns inziens.

Ondertussen verdienen onze kids een bloemetje... Want de steun en hulp die wij daar van krijgen, ook al zijn het maar kleine zaken als afwassen, eens helpen opruimen, stofzuigen ja zelfs dweilen in het weekend.... het verlicht voor ons toch wel heel wat.
KIDS WIJ ZIJN FIER OP JULLIE

Ondertussen gaat Stephen morgen zijn laatste examen doen en tot nu toe zijn die in zijn ogen allemaal goed tot zeer goed verlopen. Deze voormiddag had hij een mondeling examen bio-ethiek en had gewoonweg een schitterend examen (afgaand op het feit dat hij geen enkele vraag tot het einde moest oplossen, geen enkele bijkomende vraag en de felicitaties kreeg van de examinator). Dus op dat vlak geen enkel probleem.

Jochen heeft er zijn laatste dag opzitten en geniet morgen van een dagje vrij. Ook hij heeft het verdiend want zoals steeds werkt hij keihard om zijn grote droom te verwezenlijken

En last but not least, onze kleinste spruit Ellen die is in volle voorbereiding van het balletspectakel dat doorgaat tijdens het laatste weekend van de krokusvakantie.

En de auteur van dit Blogje.... hij ploetert voort. Groetjes en nu reeds een fijne vrijdag en een fijn weekend toegewenst.

18:11 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-01-04

HET UUR VAN DE WAARHEID

Inderdaad, zo stilaan nadert het uur van de waarheid voor ons moedertje van de moerhofkes, en eigenlijk wordt het ook een klein beetje tijd.

Vandaag werd een tweede epidurale injectie toegediend, de eerste was totaal zonder beterschap. Hopelijk brengt de tweede wel iets teweeg. Indien er geen verbetering is gaan we dus naar een rugoperatie, indien er wel verbetering is zal er een derde injectie toegediend worden (dit laatste hopen we, maar verwachten we niet).
Uit voorgaande kan je reeds afleiden dat we ons reeds aan het instellen zijn op een mogelijke operatie : we zijn ons heus wel bewust van de risico's.

Anderzijds het leven dat ons schatje nu bijna drie weken lijdt is eigenlijk ook geen leven : 23,5 uur op 24 liggend in bed of zetel is nu niet echt de meest aangewezen levenswijze. En bovendien zijn zoveel zaken voorlopig niet meer voor haar weggelegd : geen wandelingetje, geen klapke met de buren , geen winkelen, niet rondlopen, geen werk kunnen doen, ....

We houden jullie op de hoogte. Alvast een rustige nacht toegewenst

22:04 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-04

STAND VAN ZAKEN

De dagen zijn hectuisch, dit kan ik je verzekeren, maar toch wil ik jullie nog efkens vlug inlichten van de evoluitie hier in dat gewone gezinnetje in een gewone gemeente in het groene waasland, zoals ik het destijds schrijf in de titel van het Blog.

Intussen is het hier niet alleen iets minder groen (in de winter is dat nu eenmaal zo), in ons gezinnetje is het helemaal niet gewoon. de rugkwaal van Katrijn zorgt er immers voor dat hier een en ander op een niet-gewone manier moet georganiseerd worden.

De eerste epidurale injectie heeft dus niet teweeggebracht, dat is overduidelijk. En het lukt ons zoetje echt niet om langer op te blijven dan 10 minuutjes, en zitten lukt helemaal niet... Is echt wel om medelijden mee te hebben echt waar.... Ze wil echt wel, maar het gaat niet.
Dinsdagmorgen staat een tweede injectie op het programma, en de dokter zei bij de toeniening van de eerste dat als de tweede niet helpt, hij ook de derde niet geeft, aangezien het dan geen zin heeft. dus..... hopen maar en later deze week posten we wel een nieuwe stand van zaken.

Aan elkeen alvast een fijne week toegewenst.

22:40 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-01-04

GOED EXAMEN

Inderdaad Stephen heeft er ook voor vandaag een goed oog in. Zijn inspanningen worden blijkbaar beloond, afgaand op zijn indrukken dan toch. Men mag het vel van de beer natuurlijk niet verkopen vooraleer hij geschoten is, maar Stephen heeft toch goede evaringen met het inschatten van examens (in het secundair dan toch).

Onze lotto dan, wel ja, zoals gewoonlijk he : weeral NIETS....Het is werkelijk alsof de duivel er mee gemoeid is, maar vanaf de publicatie op ons blogje heb ik nooit meer gewonnen en das al zeker van in september.....Volgende week beter.

Wij zijn dus deze avond naar de kliniek geweest en de eerste epidurale injectie werd onmiddellijk toegediend....Het transport van de kliniek naar huis was een pijnlijk gebeuren en hopelijk heeft deze therapie meer succes

23:29 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

KLEINE WASJES, GROTE WASJES

Inderdaad, er zijn kleine wasjes en grote wasjes in het liedje...En hier heb ik deze morgen een groot wasje gedaan... drie machientjes. En alles fijn opgehangen in de buitenlucht, zodat alles kan drogen.

Ellen is ondertussen terug thuis van school en nu nog even wachten op Jochen. Stephen daarentegen is net vertrokken voor zijn examen (examen om 1300 uur). Bijgevolg gaan we strakjes ons middageten nuttigen en daarna Ellen en vriendinnetjes naar het ballet voeren. Nadien de was afdoen en zal het zorgen worden voor het avondeten en en ons klaarmaken voor het bezoek aan de specialist in de kliniek.

Ondertussen blijft de toestand van Katrijn stabiel. Alleen hebben we de indruk dat de pijnstilling een beetje minder is....maar ons schatje klaagt niet hoor, alleen is ze het beu om steeds in die zetel te moeten liggen en niets te kunnen doen. Misschien weten we deze avond weer iets meer of net niet, is het enkel een bevestiging van wat we reeds weten.
Morgen lezen jullie het wel.

12:11 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-04

SPUITJES

Spuitjes.... daar is neuraaltherapie op gebaseerd. Er wordt ingespoten met procaïne, een stof die in principe ontstekingen tegenwerkt en tegen houdt, en voor het lichaam totaal onschadelijk is. In principe zou dit moeten helpen, de huisarts heeft heel wat patiënten met bevredigend resultaat, maar blijkbaar is dit een gegeven dat voor anderen is weggelegd, want Katrijn heeft er geen baat bij. Bijgevolg heeft de dokter beslist te stoppen met deze therapie.

Morgenavond gaan we naar het ziekenhuis om een specialist te raadplegen met de bedoeling een stap verder te zetten met name het geven van therapeutische injecties, ook wel epidurale injecties genoemd. Deze injecties gebeuren op basis van een heel ander en niet zo onschuldig produkt : cortisone. Maar als er geen andere oplossing is, moet het maar. Ten slotte rest er dan nadien eigenlijk maar één oplossing meer in de klassieke geneeskunde : operatie. En dit willen we vermijden als het mogelijk is, maar voorlopig is er geen enkele verbetering merkbaar.

Positief is dan weer dat Stephen een goed eksamen "hydraulica" heeft gedaan, wat betekent dat er nog zeven eksamens resten....Morgen wordt het bio-technologie, één van de hoofdvakken in de richting die Stephen volgt.... En wij duimen alweer.

Ik ben morgen één dagje thuis : er moet hier wat gekuist worden en we moeten zorgen voor een beetje voorbereidende zaken om de kookpotjes gevuld te krijgen. Morgen eens verse soep maken en zelf eens voor het eten zorgen zodat de kids eens een dagje vrij zijn.... Ze hebben het verdiend

21:30 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-01-04

BLOK

De eerste dag van de nieuwe week zit er op. En het belooft een spannende week (eigenlijk twee weken) te worden. Spannend om verschillende redenen.

Eerst en vooral is er Katrijn. Indien er verbetering zou optreden met de neuraaltherapie zal het deze of de volgende week moeten gebeuren. Voorlopig is er nog geen spoortje winst te bekennen en morgenvroeg (0745 uur) zijn we reeds bij de huisarts-neuraaltherapeut voor nieuwe inspuitingen. Op hoop van zege.....

Anderzijds is er de examenperiode van Stephen. Ingevolge de zorgen van de mama is zijn problematiek een klein beetje op de achtergrond verdrongen maar niet minder belangrijk geworden, integendeel.
Stephen is deze namiddag gestart aan de examens en heeft er een hevige en intensieve blokperiode opzitten, waarin hij ondanks de problemen, zeer degelijk gestudeerd heeft. Het eerste examen (agrochemie) dat deze namiddag diende afgelegd te worden, is zeer vlot (en volgens hem ook zeer goed) verlopen.

Het leuke is dat Stephen zichzelf zo gemotiveerd heeft om voor zijn "ongelukkige" ma een zonnetje in huis te brengen onder de vorm van schitterende examens. De man is reeds zo gemotiveerd voor zijn studiekeuze en maakt het voor ons bijzonder aangenaam door zijn niet aflatende inzet. Laat ons hopen dat zijn vele werk en ook vruchten oplevert.....

Voila Beste blogvrienden en -vriendinnen, tot zover mijn verse posting en tot morgen....

21:52 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-01-04

HET LAATSTE NIEUWS

Voila, hier zijn we weer. Eindelijk eens een momentje vrij gevonden in ons op dit moment wel zeer drukke bestaan. Ik ben zo stilaan (door de omstandigheden natuurlijk) een nieuwe man aan het worden (wat een geluk bij een ongeluk).

Alle gekheid op een stokje, ik moet heel eerlijk toegeven, wij missen hier zeer hard de moeder des huizes met al haar organisatietalent....
Er was hier vroeger niets te kort en quasi nooit iets te laat en nu is hier altijd iets niet in orde..(te kort, te veel, te vroeg, te laat....). maar gelukkig zijn hier ten huize een stel optimisten eerste klas aanwezig (niet ik hoor maar de kids en Katrijn) en bovendien heb ik het enorme voordeel hier te kunnen beschikken over twee kids die op het vlak van improvisatie ook goed hun streng te kunnen trekken....

Een voorbeeld ??? Wel deze week op een morgen was de lamp in de hall "gesprongen", wat hier in de winterperiode (lang donker) een groot probleem geeft. Wel Stephen en Jochen hebben alles op eigen initiatief, zonder hulp en op een correcte manier hersteld alhoewel we op dat ogenblik zonder lampen zaten.... En de papa, wel die heeft het deze morgen horen zeggen.... dus geen enkel probleem.

Ondertussen moeten we zeggen dat de toestand van Katrijn op dit ogenblik letterlijk en figuurlijk muurvast zit....Tot zolang ze blijft liggen en haar medicijnen (pijnstillers) neemt, is de pijn "houdbaar" maar nog steeds kan ze niet langer dan 10 minuutjes rechtop zitten. Ondertussen is de neuraaltherapie opgestart (eerste faze van poging tot "genezing") Er is nu beslist te wachten tot het einde van de maand om de evolutie af te wachten en daarna volgt een nieuw neurologisch onderzoek. We kennen de punten waar zeker op gelet moet worden en ons schatje weet dat ze absoluut platte rust moet nemen....Dus wij wachten...

Beste blogvrienden, vanuit haar zetel vraagt Katrijn me jullie te bedanken voor de woorden van bemoediging en ondersteuning...Ze heeft alle reacties gehoord en is zeer blij met de steunbetuigingen. Waartoe bloggen niet allemaal leiden kan....

20:58 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-01-04

HET WORDT STEEDS DUIDELIJKER

Het wordt inderdaad steeds duidelijker dat de situatie ernstig is bij Katrijn.
De CT-scan gaf ons inderdaad reeds de bevestiging (en zelfs verslechtering) van het resultaat van de foto's... Er is sprake van een matige hernia thv L4/L5 en een erge hernia op L5/S1. En onze schat doet flink haar best, rust heel erg goed maar de pijn is slecht te dragen.

Ondertussen vandaag een neurologisch onderzoek ondergaan teneinde de ernst van de knelling van de betrokken zenuw na te gaan. Er zijn minieme verschijnselen waar te nemen van verzwakking van de zenuw. Maar de neuroloog heeft haar wel flink gepijnigd, maar dit was nodig voor het onderzoek en bewijst alleen maar de ernst.

Hoe het nu verder moet : voorlopig zeer veel rusten (heel simpel :niets doen) en veel pijnstillers nemen en indien dit na veertien dagen niets oplevert wordt het mogelijk (zelfs waarschijnlijk) een heelkundige ingreep. De neuroloog vreest immers op relatief korte termijn (zonder te moeten gaan panikeren, maar wel goed opbolgen) verlammingsverschijnselen indien er geen verbetering optreedt....

Hopelijk komt het niet zover, maar zo kan het ook niet verder in elk geval.

Beste bezoeker, hopelijk neem je het niet kwalijk dat ik voorlopig niet op bezoek kom, maar er zijn hier op dit ogenblik andere katten te geselen.... Ik doe een "Blogronde" in het komende weekend, da's beloofd ....

Aan alle lieve en steundende reacties : iedereen zeer hartelijk bedankt. Groetjes een fijne nachtrust en leuke vrijdag toegewenst.

22:13 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

13-01-04

ORGANISATIE....

Vandaag een ferm staaltje van organisatie meegemaakt en ook van medevoelen (amai....)

Zoals gisteren reeds gezegd dienden we vandaag naar de scanner in de kliniek van Lokeren te gaan en om die reden had ik dan ook een half dagje overuren genomen, teneinde mijn schatje een beetje te kunnen bijstaan (haar mobiliteit speelt haar zeer duidelijk parten, een blinde kan het zien....). We kwamen daar toe om 1515 uur zoals voorzien

Op aandringen van de huisdokter vroegen we om 's avonds over de uitslag te kunnen beschikken en we mochten die gaan afhalen om 1630 uur. Hoe vroeger hij het definitieve uitsluitsel had, hoe vroeger hij de gepaste therapie (incluis pijnbestrijding) kan aanvangen.

Omstreeks 1700 uur bood ik mij weer aan bij het betrokken bureautje en wat bleek : het verslag was nog niet klaar, de radioloog zijn vrouw had gebeld en hij was holderdebolder vertrokken en de "administratieve verplegenden" hadden vergeten te zeggen dat het dringend was....dus : wij geen uitslag en ik bovendien nog eens een "beenhouwersreis" gemaakt.

Geheel gewoon (alsof ze reeds ervaring hadden met die toestanden) stelde ze me voor dat ik morgen om 1000 uur alles mocht gaan ophalen, alsof ik zomaar thuis ben en zomaar thuis mag blijven.... Ik heb een goede baas maar ik kan de collega's zomaar niet voor voldongen feiten plaatsen zonder vooraf te verwittigen....

Nu ja, ben eens op een beleefde manier flink uit mijn krammen geschoten en heb hen eens duidelijk gezegd waar het op stond... Dit doe je niet... noch als administratief medewerker (een verontschuldiging ipv een lakoniek bericht dat het niet klaar is was hier wel op zijn plaats vond ik) noch als dokter.... een dringend rapport is inherent aan de job (goedbetaalde job trouwens)

Uiteindelijk in samenwerking tussen huisdokter, kliniek en mezelf dan toch tot een aanvaardbare oplossing gekomen : morgenvoormiddag wordt uitslag gefaxt zonder foto's aan huisdokter en morgenavond ga ik foto's oppikken....rijdt dan voor de derde keer naar de kliniek....

Eind goed..... al de rest nog altijd even slecht......

21:52 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-01-04

VREES WORDT WAARHEID

Nu we ons hadden voorgenomen ons blogje terug wat te gaan voeden hebben we hier wel wat slecht nieuws te melden. Inderdaad, Katrijn heeft vandaag naar de echografie geweest en RX laten nemen en er is reeds duidelijkheid over de reden van haar pijn : er is sprake van hernia maar alles moet nog bevestigd worden via een scanneronderzoek waar we morgen in de vooravond samen naar toe gaan.

Bijgevolg is het hier wat drukker dan anders maar, en daar zijn we (Katrijn en ikzelf) fier op : de kids helpen ons hier fantastisch goed vooruit. Toffe en brave kids vol begrip en steeds klaar om alles te doen om het voor ons wat lichter te maken. Zo had Stephen bvb (midden in de blok) deze morgen vroeg reeds gestofzuigd en heeft hij mits de raad van de mama, soep gemaakt deze avond. Als het goed is mag het ook gezegd worden (en op de blog vermeld)groetjes en tot morgen

22:40 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-01-04

MISERIE

Inderdaad, het weekend is er weer (eigenlijk is het al bijna halfweg) en het gaat hier ten huize van de moerhofkes eigenlijk niet zo goed.
Zoals "Fernand vande kampioenen" zegt "Wat een misere, wat een misere..."

Eerst en vooral is de mama des huizes niet in opperbeste conditie. Ze heeft een mobiliteitsprobleem in die zin dat het haar quasi niet mogelijk is sinds gisteren om te zitten (pijnlijk probleem in de achterzijde van de bil (spier ? zenuw ?...). Vrijdagavond een zware injectie gekregen, deze morgen eveneens en morgen komt er nog eentje. De dokter gaat er van uit dat er dan gevoelige verbetering moet optreden....

Ikzelf heb last van een zwerende teennagel. Allemaal niet zo erg ware het niet dat de zaak vrij pijnlijk is bij het lopen in schoenen enerzijds en dat ik toch zo bang ben voor het eventueel moeten uitsnijden.... Ik heb dat al eens ervaren en dat is me toen niet echt goed bekomen....

Gelukkig zijn de kids volledig in orde.....

21:33 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-01-04

LANG GELEDEN

het is inderdaad een beetje geleden dat ik mijn blogje nog eens bezocht heb. Om juist te zijn : een laatste bijwerking op 05-01-2004 omstreeks 2056 uur.
Eén zaak is bijzonder opvallend : indien men zijn blogje enige dagen rustig laat en niet te veel (geen met andere woorden) postings doet.... dan zie je het aantal bezoekertjes zó dalen.

We zitten op dit ogenblik op een dieptepunt qua bezoekersaantallen, maar ik ben er heel eerlijk in : het doet me op dit moment niets. Op dit ogenblik kan mijn blogje mij niet boeien : ik heb eigenlijk weinig nieuws te verkondigen.

Dus laat ik jullie allen en kom jullie blogjes bezoeken. Tot een volgende posting, want deze "pauze" zal ook niet blijven duren, wees daar maar zeker van. Groetjes van ons allen in het Waasland.

21:26 Gepost door Luc, Katrijn en de kids | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |